ابومحمد مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله
استاد سخنقرن هفتم هجریحدود ۶۰۶ ق – حدود ۶۹۰ قشیراز
شاعر و نویسنده بزرگ قرن هفتم، پدیدآورنده گلستان و بوستان.
متن از نسخه‌های رایج نقل شده و هنوز با نسخه مصحح معتبر تطبیق داده نشده است.
بنی آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار
سعدی شیرازی · گلستان
منت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربت است و به شکر اندرش مزید نعمت. هر نفسی که فرو می‌رود ممد حیات است و چون برمی‌آید مفرح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجود است و بر هر نعمتی شکری واجب.
سعدی شیرازی · گلستان
